Otrzymaliśmyz drukarni pierwszy (jeszce nieoprawiony) egzemplarz Warhammera.
Moc i Potęga przy tobie Sigmarze. Wyszło cudo nad cudami. Poniżej kilka zdjęć zrobionych przez redaktora który po ochłonięciu był w stanie utrzymać aparat.

Czarna Biblioteka

Już niedługo

Karl spróbował się wyprostować. Miał wrażenie, że plecy i prawe ramie są połamane. Potem Gan runął na ziemię, zrzucając jednocześnie Vollena z siodła.

Gdy się podniósł i przyjrzał leżącemu na boku wierzchowcowi zobaczył, że cięcie, jakie otrzymał biedny zwierzak było znacznie poważniejsze niż przypuszczał na początku. Krew tryskała z rany na wszystkie strony. Nic już nie można było zrobić by mu pomóc. Gan spazmatycznie kopał nogami, kopał i kopał, łeb odgiął w tył, miał obnażone zęby, krew płynęła z niego strumieniami. W ciągu niecałej minuty ukochany wałach Karla był martwy.

Świadomy łez wściekłości płynących mu po policzkach, Karl podbiegł do Friedela i pociągnął go w stronę wejścia do ziali. Friedel jęczał i szlochał. Jego zwieracze nie wytrzymały napięcia.

– Bierz swój miecz! Twój miecz! – krzyknął na niego Karl.
– Zesrałem się! Taki wstyd! Słyszysz Karl, zesrałem się!
– Zamknij się Johann! – huknął Vollen starając się opanować mdłości wywołane smrodem gówna – Bierz miecz i wstawaj!

Anmayer już nie żył. Leżał twarzą do ziemi w błocie. Przedramiona, ręce i głowę miał pociętą w wielu miejscach przez bezlitosne razy, zadane mieczami i toporami, gdy próbował się zasłaniać. Stouer stracił konia i stał teraz na ziemi dzierżąc w jednym ręku miecz, a w drugim pusty pistolet. Był otoczony przez gromadę nieprzyjaciół, walczył jak lew, ale krwawił już z tuzina ran. Zerwany lewy naramiennik wisiał jedynie na kilku paskach.